ဆံႏြယ္ တစ္ခ်ိဳ႕
ေလအေ၀့မွာ
ျမဴးလြန္႔ ေျမာက္ၾကြ
လွဳိင္းတြန္႔ထကာ
ကၽြန္႔ေတာ့္အသည္း
ကၽြန္႔ေတာ္ႏွလံုး
စြဲကိုင္လုပ္ကာ
လွပေျခလွမ္း
သန္း မက တန္
မဟာ ဆန္ျပီး
ယဥ္သည့္အလွ
ထိုအလွကား
ဒီကမၻာ၀ယ္
တုႏွဳိင္းမမွီ
ပန္းခ်ီေတာင္ရႈံး
လွမဆံုးသည့္
ပါးျပင္နုနု
ေဖြးေဖြးဥကာ
ဆံႏြယ္၊ ေျခဖ်ား
ေက်ာ့ယဥ္ လွပ
လူတုိင္းကေငး
လူယဥ္ေက်းမို႔
ခ်စ္သည့္သူေပါ
ခင္သူမ်ားေသာ
သူငယ္မအား
ခ်ဴသူမ်ားသည့္
ပန္းလွ ပမာ
ဟိုလူလို ခ်င္
ဒီလူခင္ လည္း
သူမ ယံုၾကည္
ၾကင္နာျခင္းထပ္
ခ်စ္ခြင့္ ရခဲ့သည္က ကၽြန္ေတာ္ဗ်.။
PoemsCorner မိုးႀကီး(ေလႀကီး) မွ ရွယ္ထားပါေႀကာင္း
No comments:
Post a Comment